ลาบราดอร์ รีทรีฟเวอร์ (Canis lupus familiaris) มีต้นกำเนิดจากสุนัขชาวประมงในเกาะนิวฟันด์แลนด์ แคนาดา ช่วงต้นศตวรรษที่ 19 สายพันธุ์ดั้งเดิมที่เรียกว่า St. John’s Water Dog ถูกใช้งานดึงอวน คาบปลาที่หลุดจากเบ็ด และว่ายน้ำในมหาสมุทรแอตแลนติกที่หนาวเย็นในสภาพอากาศรุนแรง ขนสองชั้นที่กันน้ำได้และนิสัยรักน้ำคือมรดกตกทอดจากบรรพบุรุษชาวประมงเหล่านั้น
ในช่วง ค.ศ. 1830 Earl of Malmesbury ได้นำสุนัขเหล่านี้มาจากแคนาดาสู่อังกฤษ และร่วมกับ Duke of Buccleuch ในการเพาะพันธุ์อย่างเป็นระบบ สายพันธุ์ที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมีนิสัยอ่อนโยน ปากนุ่ม (soft mouth) คาบสัตว์ล่าได้โดยไม่ทำให้เสียหาย และว่ายน้ำเก่งเป็นพิเศษ — คุณสมบัติที่ทำให้กลายเป็นสุนัขล่าสัตว์ที่สมบูรณ์แบบ Kennel Club ของสหราชอาณาจักรรับรองสายพันธุ์อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1903
วันนี้ลาบราดอร์ไม่ใช่แค่สุนัขล่าสัตว์อีกต่อไป พวกเขาคือสุนัขนำทางผู้พิการทางสายตา สุนัขค้นหาและกู้ภัย สุนัขตรวจจับยาเสพติดและระเบิด รวมถึงสุนัขบำบัดในโรงพยาบาลทั่วโลก ในประเทศไทย ลาบราดอร์เป็นที่นิยมในครอบครัวที่มีเด็กเล็กเนื่องจากนิสัยอดทนและเป็นมิตรสูงมาก
