แมวเบงกอล (Felis catus) เป็นสายพันธุ์ลูกผสมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกา เมื่อ Jean Mill นักพันธุกรรมศาสตร์ผสมแมวบ้านกับแมวเสือปลา (Prionailurus bengalensis) ในปี ค.ศ. 1963 เพื่อศึกษาความต้านทานโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวในแมวป่า ลูกผสมรุ่นแรก (F1–F3) ยังมีพฤติกรรมป่าและความก้าวร้าว จึงต้องผสมต่อเนื่องหลายรุ่นจนกว่าจะได้แมวที่มีนิสัยอ่อนโยนและเลี้ยงง่ายเหมือนแมวบ้าน ชื่อ “Bengal” ตั้งตามชื่อวิทยาศาสตร์ P. bengalensis ของบรรพบุรุษป่า
TICA รับรองเบงกอลอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1983 และมอบสถานะ Championship ในปี ค.ศ. 1991 เปิดให้เบงกอลเข้าแข่งขันระดับสากลได้ คุณสมบัติที่ทำให้สายพันธุ์นี้โดดเด่นคือขนที่มีลายจุดหรือ rosette คล้ายเสือดาวและแมวป่า ประกอบกับลักษณะ “glitter” ที่ทำให้ขนเปล่งประกายในแสง รวมถึงนิสัยที่กระตือรือร้นและฉลาดผิดปกติ
เบงกอลมีบุคลิกที่แตกต่างจากแมวสายพันธุ์อื่นอย่างชัดเจน พวกเขาชอบน้ำและมักเล่นน้ำในอ่างหรือก๊อก สามารถเรียนรู้ได้หลายทักษะรวมถึงการเดินสายจูง และต้องการการกระตุ้นทางจิตใจสม่ำเสมอ หากสนใจแมวที่มีพลังงานและสติปัญญาสูงในระดับที่ใกล้เคียงกัน แมวเมนคูน เป็นอีกสายพันธุ์ที่น่าสนใจเปรียบเทียบ ในประเทศไทย เบงกอลนิยมมากในหมู่ผู้ที่ชอบแมวแอคทีฟและสวยงาม แต่เจ้าของต้องพร้อมรับมือกับพลังงานและความต้องการมีปฏิสัมพันธ์ที่สูงมากตลอด 12–16 ปี
